Columns over allerlei maatschappelijke onderwerpen, zoals globale ontwikkelingen op het gemeentelijk, landelijk, europees of op wereldniveau
Met Sinterklaas in het land schiet het geweten weer in de stress. Kan dit feest eigenlijk nog wel in een overwegend multi-etnisch land? De oplossing: een kruisloze mijter, zodat de verwijzing naar het Christendom verdwijnt. Zelfs het kabinet heeft zich hiermee beziggehouden. Is een verbod op de kruisloze mijter noodzakelijk? Nee, vindt het kabinet, want in de Bijbel is niets over Zwarte Pieten, schimmels, pepernoten en stoomboten te ontdekken.

Wachten op iets, naar iets uitzien, de voorpret ervan, zijn begrippen die heden ten dage steeds minder aanlokkelijk lijken te zijn, tenminste als je de huidige snelheid van het aankoopgedrag ziet met de kredietmogelijkheden ziet. Je bent 18 en de bank biedt je al meteen € 1.000 rood staan aan. Je zou niet denken dat er een kredietcrisis is.
Er zijn wetmatigheden in het leven die je niet kunt veranderen, hoe graag je het ook zou willen. “Wie zijn gat verbrandt, moet op de blaren zitten”, is zo’n wetmatigheid. De enige manier om niet op blaren te hoeven zitten, is met je achterwerk weg te blijven van een kachel. Dat is dan de letterlijke betekenis. Eenvoudig toch, en zelfs een klein kind komt er achter – na de blaren natuurlijk. Figuurlijk gezien lijkt dit de meest ingewikkelde opgave in het leven.
Een Australisch onderzoek toont aan dat de vrouw zich suf piekert over wat ze zal aantrekken, ’s ochtends. Er passeren gemiddeld 2 setjes voordat de definitieve keuze wordt gemaakt. Tja, als je kast volhangt met allerlei snuisterijen, omdat je – net als de koningin – van oordeel bent dat je kleding slechts eenmalig dient te dragen, dan maak je het jezelf wel heel erg moeilijk. Al die koninginnen bij elkaar die tegen elkaar moeten opboksen om de “mooiste” te zijn, en als dat niet lukt, in elk geval “origineel” moeten zijn.
Veel managers liggen tegenwoordig wakker en slapen slecht. Gezien de wereldwijde financiële crisis ligt dat wel voor de hand, ware het niet dat – met name – financiële managers dit zich zouden moeten aantrekken. Dat zij slecht slapen hebben ze over zichzelf afgeroepen, te meer omdat er eigenlijk geen financiële crisis is….
Je zult maar chronisch ziek zijn, dat lijkt me al erg genoeg. Maar gelukkig, in Nederland is het zo goed geregeld dat je daarvoor alle zorg krijgt die daarvoor nodig is. Wat leven we toch in een prachtig land, met mensen die oog hebben voor de zwakkeren onder ons. Helaas heeft men daarbij ook oog voor alle details, waardoor het niet eenvoudig is geworden om die zorg te krijgen die je nodig hebt. Want je krijgt toch te maken met een papierwinkel!! Van alleen al die berg papier doorworstelen zou je chronisch moe worden.
Daar praat zo ongeveer de hele mensheid over, maar geen van de groten van deze aarde krijgt het voor elkaar om vrede te bewerken. Lijkt me ook wel superlastig als de geldlobbyist weer langs komt als je in zijn ogen te vredelievende taal hebt geuit. Want praten en doen zijn twee verschillende werelden. Daarom is er namelijk oorlog. Je hebt van die doeners…
Je kunt erover twisten wat nu het prettigste wezen in omgang is dat op deze aarde rondloopt. Veel mensen houden meer van dieren dan van hun soortgenoten, en dat zal zijn oorzaak wel ergens hebben. Maar om de liefde voor het dier zover door te drijven dat de dood van een hond voorpaginanieuws in de krant wordt terwijl er gelijktijdig bosjes soortgenoten het loodje leggen, laat volgens mij zien dat de verhoudingen wel erg scheef zijn komen te liggen.
Een kunstenares was hevig beledigd toen een gemeentebestuur haar kunstwerken uit de publieksruimte van het gemeentehuis haalde vanwege het “aanstootgevende” karakter. Nu werd die belediging alleen heviger gevoeld toen bleek dat mohammedaanse mannen geklaagd hadden bij het gemeentebestuur. De belediging ging over in discriminatie.
Er is altijd wel iets dat niet loopt zoals je verwacht en de mens is dan van nature geneigd om daarover te gaan klagen. Het weer is slecht, het eten deugt niet, de trein komt altijd te laat. Ik krijg dat niet gedaan, mijn vrouw luistert niet en mijn kinderen…. En zo komt er een eindeloze rij aan voorvallen die mijn gelijk moeten aantonen.