Columns over allerlei maatschappelijke onderwerpen, zoals globale ontwikkelingen op het gemeentelijk, landelijk, europees of op wereldniveau
Ergens in mijn geboortestreek kun je cursus volgen “Mediteren met ezels”. Na het praten met bomen, zwemmen met dolfijnen, knuffelen met koeien kunnen we nu naar de ezelfluisteraarster om tot rust te komen van de hectiek van deze tijd. De cursuslerares had het licht gezien na de cursus “Knuffelen met koeien”. Waar je lol in hebt. Ik denk dat Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren hier heel warm van zal worden, maar mij kan het niet bekoren. Ik knuffel liever met mijn eigen vrouw.
Ik ben nog nooit voor staken geweest, hoewel het me wel eens een verplichte “thuiswerkdag” heeft opgeleverd. Het staken wordt gezien als een “recht” maar ik beschouw het als een zwaktebod. Ik krijg mijn zin niet, dus ga ik de tegenpartij maar onder druk zetten. Natuurlijk wordt me dan voor de voeten geworpen dat de “bazen” het ernaar maken door zo’n karig loon te betalen. 
Slank, slanker, slankst, of te wel een graatmager model, waarbij je moet oppassen dat ze niet van de weg waaien bij het minste of geringste zuchtje wind. Dat is in, hip, het ideaal van de vrouw. Hopelijk niet van de man, alhoewel, je zou het haast denken. Want waarom doen vrouwen zo wanhopig hun best om er graatmager uitzien, met een bolle ogen, van een vis op steeltjes? Gezond? Nou, denk het niet. 
De politie, die je beste vriend wil zijn, is aan het staken. En ze houden publieksvriendelijke acties, waarbij ze geen bonnen uitschrijven voor overtredingen die de maatschappij geen gevaar opleveren. Ik heb altijd al gedacht dat ze veel te ijverig zijn met onbelangrijke dingen. Dat er talloze regeltjes zijn die alleen maar in het leven zijng geroepen om makkelijk aan geld te komen. Is wel makkelijk, burgertje pesten met het uitschrijven van bonnen voor overtredingen die er niet toe doen, maar alleen omdat de doelstellingen gehaald worden. 
Je kunt tegenwoordig geen krant meer openslaan of er is wel iemand die over de ouderen in de samenleving valt. Ze zijn niet meer van deze tijd, of nog erger: ze zijn een sta-in-de-weg, lastig, zeurderig en zuurpruimerig. De ondertoon van “ruim ze maar op” klinkt er tussendoor. Het ongemak is dat deze clichés voor veel ouderen aardig opgaan, maar toch wil ik een lans voor ze breken. 
Naar een paar weken verblijf in Ethiopië ben ik weer terug in ons burgerlijk Nederland Hier vergroot men kleinigheden uit tot de omvang van een olifant. Wat dat betreft zou ik elke Nederlander een paar weken verblijf in dit land gunnen. Als een soort algemene “bezinning” over de zin en onzin waar we in dit land mee bezig zijn. 
De ondernemerswereld schreeuwt moord en brand over de regelgeving die over haar wordt uitgestort. Een beetje bedrijf heeft al zo’n 65 vergunningen nodig voor allerhande wissewasjes, zoals het plaatsen van een kraan op straat, voor inbraakalarm, etc. Eén derde van de regels is onzin of dubbelop en tweederde is twijfelachtig of onnodig kostbaar. Als ik goed reken, kunnen de regels dus volgens de ondernemers voor 100% verdwijnen. 
Een nieuw jaar met nieuwe kansen, maar de kansen die je in 2005 hebt laten liggen, krijg je nooit meer terug. Met frisse moed een nieuw jaar binnengaan, lijkt velen een te grote opgave. Hoewel, wij Nederlanders zijn ietsje minder somber over de toekomst. De vraag is dan: “Over welke toekomst hebben we het?” Meer geld te besteden om je egoïsme te voeden? Dat lijkt me een “leuke” toekomst, of liever gezegd: geen toekomst. 
Het meest besproken vogeltje van deze week. Hij/Zij liet het leven voor een paar dominostenen, tenminste als je 23.000 stuks als een paar beschouwt op een totaal record van meer dan 4 miljoen, peanuts dus. Wat een ophef. Er zijn zoveel dieren die het leven laten voor iets nutteloos, die tegen een auto aanlopen of vliegen, bijvoorbeeld. Daar maalt niemand om!! Het vogeltje had ook opgepeuzeld kunnen worden door uw kat, maar dat mag dan. 
De mooiste van het land, lijkt een sprookje dat nog steeds niet is uitgewerkt. Ook de hedendaagse vrouwen schijnen uren voor de spiegel door te brengen, uitgerekend in mensenjaren: in totaal 2 jaar. Je zult maar 2 jaar voor de spiegel doorbrengen die niet anders moet roepen: “Koningin (vul in: eigen naam), u bent de mooiste van het land!” Dat gaat goed totdat Sneeuwwitje komt. En die komt altijd, vroeg of laat.