Columns over maatschappij, milieu, opvoeding, politiek, rechtspraak, relaties, religies en wetenschap
Een zojuist verschenen boek “Onsterfelijkheid voor beginners” zou doen geloven dat de onsterfelijkheid binnen het handbereik van de mens komt te liggen. Er zijn slechts zeven oorzaken voor de dood en als je die oorzaken kunt uitschakelen, dan leef je eeuwig (op aarde…. ). In de verwachting dat de wereld met steeds minder oorlog te maken krijgen, zou dat leiden tot een beter leven. Ja, ja, een mooie theorie, maar of de praktijk zich zo zal ontwikkelen, betwijfel ik in hoge mate. De wereld om mij heen doet mij het ergste vrezen.
De Kersttoespraak van de Koningin heeft heel wat losgemaakt, ook bij hen die zich kennelijk “aangesproken” voelen, of althans haar niet goed hebben begrepen. Want dat kun je wel lezen uit de reacties. Ik heb nergens gelezen dat de Koningin tegen het Internet, tegen het gebruik van de computer als sociaal netwerk is. Alleen heeft zij gewezen op de gevaren van het zitten “achter de schermen” en sociaal bezig te zijn, wat helemaal niet zo sociaal is. Als het scherm het gesprek vervangt, dan ben je ver van huis als het om “sociale contacten” gaat. 
Je zult maar tot deze generatie behoren, de grenzeloze generatie. Een diepgravend onderzoek naar het gedrag van onze jeugd geeft alarmerende berichten. Overigens, ik was niet verbaasd over de uitkomsten, want ik zie het dagelijks om me heen. Je moet als ouder “vriend” zijn van je kinderen en aan je vrienden stel je geen grenzen. Nou, lekkere vrienden zijn dat dan. Aan mijn vrienden stel ik ook grenzen, want iemand die steelt, hoef ik niet als vriend. Ook niet als iemand discrimineert.
Met Sinterklaas in het land schiet het geweten weer in de stress. Kan dit feest eigenlijk nog wel in een overwegend multi-etnisch land? De oplossing: een kruisloze mijter, zodat de verwijzing naar het Christendom verdwijnt. Zelfs het kabinet heeft zich hiermee beziggehouden. Is een verbod op de kruisloze mijter noodzakelijk? Nee, vindt het kabinet, want in de Bijbel is niets over Zwarte Pieten, schimmels, pepernoten en stoomboten te ontdekken. 
“Heb je een goed nahuwelijk”, las ik laatst in een krant, wat zoveel inhoudt dat je na je scheiding als ouders “on speaking terms” blijft over de kinderen. En bovendien ook nog geregeld met elkaar uitgaat. Zou het niet handig zijn om een goed huwelijk te hebben zodat een nahuwelijk achterwege kan blijven? Lijkt me ook leuker voor de kinderen. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat iemand die het niet voor elkaar heeft gekregen een goed huwelijk te hebben, het wel voor elkaar zou krijgen een goed nahuwelijk te hebben. Of zou het toch altijd aan die ander hebben gelegen…? 
Onlangs was in de krant te lezen dat het sluiten van een huwelijk de overtreffende trap in een liefdesrelatie. Nu zijn mensen nogal snel geneigd om in overtreffende woorden te spreken. Het toont feilloos aan hoe de hedendaagse mens kijkt naar het huwelijk en de liefde. Na het sluiten van het huwelijk gaat het dus bergafwaarts. Na korte of langere tijd is een scheiding de enige uitweg uit de trap naar beneden. ’t Is maar wat je jezelf aan toekomst wenst. 
Wachten op iets, naar iets uitzien, de voorpret ervan, zijn begrippen die heden ten dage steeds minder aanlokkelijk lijken te zijn, tenminste als je de huidige snelheid van het aankoopgedrag ziet met de kredietmogelijkheden ziet. Je bent 18 en de bank biedt je al meteen € 1.000 rood staan aan. Je zou niet denken dat er een kredietcrisis is. 
Modernisering van de monarchie wil de Socialistische Partij. Lees: afschaffing van de monarchie. Ja, ja, de zo volprezen democratie schurkt steeds meer op naar de richting van een republiek en daar past een “duur” koningshuis niet in. Want het gaat natuurlijk alleen maar om geld als het om modernisering gaat. De hand op de knip. En maar commentaar leveren op mensen die dat – in hun ogen – niet doen. Dat noem je democratie. 
Je bent parlementariër, uitverkoren tot de hoogste eer om het land te besturen. Dan moet je wel wat in je mars hebben, zoals weten wanneer je iets kunt zeggen of juist iets moet nalaten om te zeggen. Ook als je in de tang wordt genomen. En dat gebeurt heel vaak. Volgens mij word je daar speciaal op geselecteerd.ee 
In Amerika is – kennelijk voor het eerst – onderzocht wat de invloed van een onstabiele relatie op een kinderziel is. Met name een scheiding tussen ouders wordt hier uitdrukkelijk als oorzaak gezien. De uitkomst laat zich raden, want daar heb je namelijk geen onderzoek voor nodig: desastreus. Dat kun je om je heen al zien bij “gebroken” gezinnen. Gedragsproblemen op school en achterstand in leren. Opmerkelijk is dat een “stabiel” eenouder gezin even goed scoort als een tweeouder gezin.