Columns over de regering, bestuurders en politici
Tja, nu kom ik aan de grondwettelijke vrijheden en dat is riskant. Maar ik kan me nauwelijks voorstellen dat de grondwettelijke vrijheid om je mening te mogen uiten synoniem is aan belediging van de medemens, wat voor mens hij/zij ook is. Ik ben het niet eens met de islam, dat zal menig lezer duidelijk zijn. Om de profeet die zoveel mensen kennelijk dierbaar is te vergelijken met een onrein dier in de ogen van de islam kun je nauwelijks meer onder de term van “vrijheid van meningsuiting” brengen. Dan is sprake van bewust iemand willen kwetsen, gewoon een stuk onfatsoen en dat mag je – wat mij betreft – rustig bestraffen.

Een kneuterig landje, als stipje op de wereldatlas, heeft zo’n eigen manieren om op de wereldkaart bekend te worden. Wij hebben een kroonprins, die – als alles gaat zoals het in het leven gaat – op enig moment koning wordt, waarbij de vrouw van de kroonprins normaal gesproken – als alles gaat zoals het in het leven gaat – koningin zou worden. Maar nee, niet in dat kneuterlandje, waar het verleden van de vader van de vrouw van de kroonprins een hobbel is om iemand koningin te maken… Zo gaat dat in het leven van dit kneuterig landje…
Wie had gedacht dat André Rouvoet van de Christen Unie nog eens een voet tussen de deur zou krijgen bij het regeren van ons land. Ons christelijke landje had toch allang afscheid genomen van het Christendom, het CDA ten spijt…
Nooit meer verdwalen met een Tom-Tom in je auto, het ideaal van de altijd naar de juiste weg zoekende chauffeur. Zo wil ook GroenLinks met de FEM-FEM de Nederlandse kiezer verleiden links te stemmen. Femke Halsema heeft met een knipoog haar gedachtengoed verbonden aan de FEM-FEM. Maar je weet, vier keer linksaf op dezelfde afstand, levert niets op. Je komt weer op je uitgangspunt aan.
Met de verkiezingen in zicht zijn er altijd wel mensen die met iets “nieuws” komen, zoals de Partij voor de Dieren. Ik volgde laatst even de partijvoorzitster en moest al snel spontaan balken…. Rechten voor het dier? Stemrecht. Ik zie een ezel al “ia” balken en zijn baasje mag op het stembiljet aankruisen of meneer ezel voor de PvdA is of voor het CDA… ach, wat dom, hij is natuurlijk voor zijn eigen partij.
We hebben weer eens een vernieuwend idee van een politieke partij die hopelijk de komende tijd niet aan de macht zal komen. Je moet er maar opkomen: Een boete op hoogopgeleide vrouwen die ervoor kiezen om thuis te blijven bij de kinderen. Want als deze vrouwen thuis blijven is dat kapitaalsvernietiging door het weggooien van gemeenschapsgeld. Als die partij het te zeggen krijgt over de staatskas, vrees ik het ergste. Want wat is kapitaalsvernietiging?
Plotseling word ik in de praktijk geconfronteerd met een nieuw nummer, mijn nummer. Eindelijk geen persoon meer, maar een nummer. Het lijkt wel een soort privatiseringsronde. Vroeger was je een werknemer, maar waren materialen goedkoper in de boekhouding dan personen. Dus werd je als materiaal weggeschreven doordat men je plaats in een geprivatiseerde werkomgeving. Lekker makkelijk, heb ik niet meer te maken met de heer Flietstra, maar met materiaal Flietstra.
De regering wil van allerlei nutteloze regeltjes af. Als je volgens de ene wet een gladde vloer in de keuken moet hebben en volgens een andere wet een stroeve keukenvloer, dan kun je je voorstellen dat een ondernemer niet meer weet wat hij moet doen. Het mes er dus in!! En er zijn nogal wat van die tegenstrijdige regels. Het lijkt mij overigens nog een hele kunst om te moeten kiezen of het gladde of stroeve vloer moet zijn.
De dames en heren politici, en dan vooral in de persoon van een fractievoorzitter van een zeer liberale partij, vindt het maar niets dat wij – simpele burgers – het maar niets vinden van zijn plan om kinderen op school te laten opvangen. Hij stoort er zich nogal aan dat zijn “kindje” zoveel kritiek heeft gekregen.
De regering heeft op Prinsjesdag haar plannen gepresenteerd en “het gezin” kwam uitgebreid aan de orde. Eén ding blijft mij verbazen. De wanhopige pogingen van zo goed als elk kabinet van de laatste jaren om de kinderopvang te verbeteren. Terwijl de allerbeste opvang voor handen is!! Alleen dat is superouderwets, namelijk de moeder in huis.