Columns over het recht, uitspraken en rechtstaat
Een gitzwarte dag, zo noemde minister-president Rutte, de aanslag die op het 24 oktoberplein in Utrecht heeft plaatsgevonden. Ja, triest dat onschuldige mensen door een man zijn doodgeschoten of verwond, die eigenlijk vast had moeten zitten. De man, zo blijkt uit inmiddels boven tafel gekomen informatie, is iemand met een lange lijst aan misdaden zoals diefstal en verkrachting. Hij moest hiervoor (deels) nog berecht worden.
De Raad van State, als hoogste rechtscollege, heeft zich gebogen over de kwestie van Zwarte Piet en uitgesproken dat zij zich niet bevoegd acht om iets te zeggen over de vraag of hier sprake is van racisme, gebaseerd op het slavernijverleden. Handig omzeilt het hoogste rechtscollege de problematiek en gaat hij alleen in op de rechtmatigheid van het besluit.
Van de fouten moet je leren, maar als niet weet wat je fout hebt gedaan, dan leer je niets. Waar mensen werken, worden fouten gemaakt, ook bij Justitie gebeurt dat. En sommige fouten hebben ernstiger gevolgen dan anderen. Je zult maar – door een fout van Justitie – tot 6 jaar gevangenisstraf worden veroordeeld, terwijl je onschuldig bent. Tenminste, het staat niet vast dat je de daad waarvoor je bent veroordeeld, hebt gepleegd. Dat kan een keer gebeuren, en dat noemen ze dan een gerechtelijke dwaling. Maar het begint erop te lijken dat daarvan niets leert.
De Raad van State heeft de weigering van een “Verklaring omtrent gedrag” vernietigd omdat deze in strijd met de regelgeving was geweigerd voor een leraar die in het verleden zijn echtgenote heeft vermoord. De regering op de achterste benen en spreekt schande over de uitspraak. Lijkt me toch beter dat de regering de hand in eigen boezem steekt. Wat wie stelt de regelgeving op? De Raad van State? Nee, de regering. Grote kans dat de Raad van State als adviesorgaan van de regering al eerder heeft laten weten dat deze regelgeving niet klopt. En dan luister je maar niet.
Twee rechters in Nederland hebben recht gesproken, maar de uitkomst is zo haaks op elkaar als het maar haaks kan zijn. De ene rechter zegt dat het woord “homo” geen scheldwoord is. Oom agent moet er maar tegen kunnen dat ze dat tegen hem zeggen. De andere rechter vindt het wel een scheldwoord. Tja, wat is nu recht?
Een ontsnapte tbs-er is het ergste van een minister kan overkomen, leek het wel de afgelopen week. Snel opsporen is er niet bij, want in ons rechtsysteem hebben wij met elkaar regels afgesproken en daar hou je je aan, ook al leidt dit tot ongewenste situaties. Deden ze dat ook maar als het henzelf niet uitkomt. Klasse! Justitie.
Hoe ze het voor elkaar krijgen, is mij een raadsel. Telkens als men aan een collectieve verontwaardiging van Nederland uiting geeft, weet Justitie daar de eerste viool te spelen. De beruchte tasjesdiefkwestie. Een trieste afloop voor iemand die het niet zo nauw heeft genomen met het mijn en dijn.